کیسه های چوبی چگونه کوبیده می شوند؟
Jan 06, 2024| معرفی
از قرن ها پیش از بشکه های چوبی برای نگهداری و حمل مایعات استفاده می شد. این ظروف از انواع چوب مانند بلوط، کاج و شاه بلوط ساخته می شدند. امروزه از بشکههای چوبی برای پیری نوشیدنیهای الکلی مانند آبجو و شراب استفاده میشود. برای استخراج مایع از این ظروف، از فرآیند ضربه زدن استفاده می شود. در این مقاله به بررسی تاریخچه، آناتومی و فرآیند ضربه زدن بشکه های چوبی می پردازیم.
تاریخچه بشکه های چوبی
استفاده از بشکه های چوبی را می توان به دوران باستان جستجو کرد. مصریان، یونانیان و رومیان باستان همگی از ظروف چوبی برای انتقال مایعاتی مانند شراب و روغن زیتون استفاده می کردند. در طول قرون وسطی، بشکه های چوبی به ظرف ترجیحی برای ذخیره و حمل و نقل آبجو در اروپا تبدیل شد. در دوران استعمار نیز از بشکه های چوبی برای حمل و نقل کالا به سراسر اقیانوس اطلس استفاده می شد.
در قرن نوزدهم، تولید بشکه های چوبی در نتیجه رونق صنعت آبجو در ایالات متحده به اوج خود رسید. با این حال، اختراع ظروف فلزی و کیسه های پلاستیکی منجر به کاهش تقاضا برای بشکه های چوبی شد. امروزه از بشکه های چوبی بیشتر برای کهنه کردن آبجو، شراب و برخی مشروبات الکلی استفاده می شود.
آناتومی یک بشکه چوبی
یک بشکه چوبی از چندین بخش تشکیل شده است که برای عملکرد آن ضروری است. اینها عبارتند از چوب، سر، حلقه و بنگ.
چوبدستی قطعه چوبی عمودی است که کناره های بشکه را تشکیل می دهد. تعداد چوب های استفاده شده در یک بشکه بسته به اندازه ظرف می تواند متفاوت باشد. چوب ها به دلیل استحکام و دوام معمولاً از بلوط ساخته می شوند.
سر قطعه چوبی دایرهای است که بالا و پایین بشکه را تشکیل میدهد. سر معمولاً ضخیمتر از چوب است که به جلوگیری از نشتی و حفظ شکل ظرف کمک میکند.
حلقه نوار فلزی است که به دور بشکه میپیچد تا چوبها و سر را در جای خود نگه دارد. حلقه ها معمولاً از فولاد ساخته می شوند، اما می توانند از برنج یا مس نیز برای اهداف تزئینی ساخته شوند.
بانگ پلاگین کوچکی است که در سوراخ بالای بشکه قرار می گیرد تا مایع داخل آن بماند. بند معمولاً از چوب ساخته می شود، اما می تواند از لاستیک یا پلاستیک نیز ساخته شود.
ضربه زدن به یک بشکه چوبی
ضربه زدن به یک بشکه چوبی شامل وارد کردن یک شیر آب در سوراخ بانگ برای استخراج مایع داخل آن است. فرآیند ضربه زدن می تواند بسته به نوع بشکه و مایع استخراج شده متفاوت باشد.
برای آبجو، بشکه معمولاً در یک مکان خنک نگهداری می شود و قبل از ضربه زدن اجازه می دهد تا برای مدتی ته نشین شود. این به رسوبات موجود در آبجو اجازه می دهد تا در ته ظرف ته نشین شود که به بهبود طعم کمک می کند. سپس بشکه روی پایه یا تلگراف مخصوص بلند می شود و یک پمپ دستی به شیر وصل می شود. شیر در سوراخ بانگ وارد می شود و از پمپ دستی برای بیرون آوردن آبجو از بشکه و داخل لیوان استفاده می شود.
برای شراب، بشکه معمولاً در کنار آن ذخیره می شود تا شراب در تماس با چوب بماند و به بهبود طعم کمک کند. برای ضربه زدن به بشکه شراب، از دزد شراب برای کشیدن نمونه شراب از سوراخ بانگ استفاده می شود. اگر شراب آماده است، می توان یک اسپیگ را به بشکه وصل کرد تا مایع را برای بطری کردن یا سرو کردن استخراج کند.
برای مشروبات الکلی مانند ویسکی یا براندی، کگ معمولاً برای چندین سال در مکانی خنک و تاریک نگهداری می شود تا مایع طعم چوب را جذب کند. برای استخراج مشروب از بشکه، سوراخ خراش برداشته می شود و مایع با استفاده از شلنگ یا پمپ سیفون خارج می شود.
نتیجه
ظروف چوبی تاریخچه ای غنی دارند و همچنان برای قدیمی شدن و نگهداری انواع مایعات مورد استفاده قرار می گیرند. آناتومی و فرآیند ضربه زدن در ظروف چوبی برای درک نحوه عملکرد این ظروف ضروری است. خواه یک لیوان آبجو سرد، یک شراب خوب یا یک ویسکی کمیاب باشد، فرآیند ضربه زدن گامی مهم در لذت بردن از این نوشیدنی ها است.

